Kliekjes

Een kliekje is een restje eten dat van een vorige dag is overgebleven.

Nederlanders gooien per jaar 2,4 miljard euro aan voedsel weg. We gooien net zo veel voedsel weg als we opeten. Als het ons lukt om de hoeveelheid vermijdbaar voedselafval te halveren, dan zou dat net zo veel effect hebben op het wereldklimaat als wanneer we een kwart van alle auto's van de weg zouden halen.[1]

Eten weggooien zie ik als doodzonde. Om bovenstaande reden, maar ook omdat er zoveel lekkersss mee te bereiden is!

Oud brood

Oersimpel en echt een aanvulling is de crouton. Maar dan bedoel ik wel zelfgemaakte croutons. Croutons uit een pakje zijn daar niet mee te vergelijken en gewoonweg intens smerig: laat me ze dan ook niet in je keuken tegen komen!

Snijd het oude brood in kleine blokjes. Verhit een ruime hoeveelheid olie of roomboter (wat je wilt) 2 tenen knoflook. Wanneer de knoflook bruin begint te worden kan het brood, een beetje peper en zout worden toegevoegd. Bak de croutons op matig tot hoog vuur goudbruin en klaar!

Tip voor de liefhebber van pittig eten: strooi er chilivlokken overheen.

Je kunt oud brood, bij gebrek aan paneermeel, ook roosteren en boven een ovenschotel verkruimelen. Veel smaakvoller dan normale paneermeel.

Restje rijst

Voor dit recept is het eigenlijk noodzaak dat de rijst een restje is. Althans: gaar gekookt en afgekoeld. (de rijst mag niet ouder zijn dan 3 dagen omdat voedselvergiftiging dan op de loer ligt)

Fruit in een ruime wokpan de volgende ingrediënten: ui/ bosui, knoflook, rode peper en verse fijngesneden gember. Voeg, wanneer het om en om gebakken is, Chinese kool toe. Bak dit op hoog vuur totdat de kool geslonken is.

Voeg dan de rijst, samen met een behoorlijke scheut vissaus en citroensap, een beetje zout, peper en suiker toe. Het vuur mag nu lager gezet worden, zodat de ingrediënten kunnen inwerken en de rijst kan opwarmen.

Zet, zodra de massa goed warm en gemend is, het vuur weer hoger en voeg 2 eieren en taugé toe. Blijf dit omscheppen totdat het ei gestold is, maar voorkom dat je het te lang doorbakt, zodat het ei droog wordt.

Van het vuur halen en opdienen met kroepoek en gestampte, geroosterde pinda’s.

Je kunt deze nasi natuurlijk verrijken. Voeg bijvoorbeeld toe: garnalen, ham, gebakken tofu-blokjes, wortel (eerst even blancheren = kort koken), prei, shi-take, sesamzaad, courgette of broccoli.

Groenten

Heb je groenten in de ijskast liggen die aan het eind van hun Latijn zijn? Gooi ze in een pan waar een klont boter in is gesmolten. Bak om en om op hoog vuur en blus af met een beker water waar bouillonblokjes in zijn opgelost. Even doorkoken, pureren en soep is geboren!

Is dit je iets te healthy? Verrijk (of: verbloem ;-) ) de smaak met geraspte harde Italiaanse kaas.

Je kunt er ook voor kiezen de bouillon niet toe te voegen, zodat je een soort roerbak/ ratatouille krijgt die heerlijk bij een stukje vis of vlees past. Voeg er dan tijm, citroensap en eventueel geraspte kaas aan toe voor het opdienen.

Ten slotte kun je groenten die al gekookt zijn ook nog goed ‘hergebruiken’ door er een salade van te maken. Gooi ze in een slabak en meng er een simpele sladressing doorheen. Met mosterd: zie het recept onder ‘mosterd’ hier op de blog.

Kookvocht

Zoals iedereen vast wel eens gehoord heeft, blijven er in het water waar je groenten in kookt veel vitamines achter. Sta er daarom, wanneer je groenten kookt, voortaan even bij stil of je een van de daaropvolgende dagen van plan bent om soep te maken. Ja? Bewaar dan het kookvocht als basis voor je soep. Dat kookvocht is een soort slappe groentebouillon. Voeg er bouillonblokjes en de gewenste groenten aan toe, pureren en klaar is je soep!

Verse kruiden

Meestal gebruik je maar de helft van een bakje verse kruiden voor een bepaald recept. Vaak kom ik dan ook de andere helft van dat bakje verpietert in de hoek van een ijskast tegen bij iemand thuis. Zonde!

Juist met kruiden kun je de saaiste hap verrijken en ook eindeloos experimenteren. Gooi het door de soep, op een broodje, door de sla of door de saus en je slaat 2 vliegen in 1 klap: kruiden benut en eten verrijkt!

---

[1] Bron: http://www.hollanddoc.nl/kijk-luister/documentaire/t/taste-the-waste.html

Ossenhaas

‘Een waarheid als een koe’. Er is bijna niets zo vanzelfsprekend en onmiskenbaar als ‘de koe’. Vandaar ook het spreekwoord wat betekent dat iets overduidelijk waar is.

De ossenhaas is een deel van de lende (rug) van het rund. De haas wordt beschouwd als het malste en mooiste deel van het rund. Wanneer je in Nederland een stuk ossenhaas voorgeschoteld krijgt, is dat dikwijls afkomstig van de roodbonte koe.

Toen ik klein was vierden we altijd Sinterklaasavond bij mijn oma thuis in Meppel-city. De avond werd gekenmerkt door een aantal onmisbare rituelen. Ten eerste uiteraard de oeverloze hoeveelheid cadeaus. Hoe die goedheiligman het toch ieder jaar weer voor elkaar kreeg?

Daarnaast de onbeschrijfelijke hoeveelheid snoepgoed. Ik herken daarin een karaktereigenschap die ik van mijn oma geërfd moet hebben: altijd bang dat er te weinig is. Nou, met die hoeveelheden marsepein, borstplaat, pepernoten, chocoladeletters en schuimpjes konden we heel Afrika een suikerbuikje bezorgen.

En, ten slotte, de ossenhaas saté! Hoewel ik nu niet begrijp hoe we die saté nog weg konden krijgen na al dat zoete geweld, was het de onmisbare afsluiting van dit jaarlijkse feest. De rechaudjes werden opgesteld, servet en prikker in de aanslag en aanvallen maar!

Het lekkerssste recept dat ik dus ken met ossenhaas, is ossenhaas saté van mijn oma! Tja, een familiegeheim wordt bij deze uit de doeken gedaan.

Uiteraard is deze marinade ook te gebruiken met kip of varkensvlees. Ik heb het met vis nooit geprobeerd, maar allicht een optie.

Meng de volgende ingrediënten in een kom: gemberpoeder, knoflookpoeder, kerrie, een kopje ketjap, een kopje tomatenketchup en een kopje melk.

Meng dit tot een egale massa en voeg de blokjes ossenhaas toe. Laat dit marineren, het liefst een nacht.

Je kunt het vlees op vele manieren verwarmen: braden in koekenpan, grilleren of barbecueën.

Ik geef de voorkeur aan bakken. Doe dat als volgt: Verwarm de oven voor op 180 graden en zet hierin een schaal met folie. Dep de stukjes vlees droog en bak ze goudbruin op hoog vuur in roomboter. Zorg ervoor dat de pan maximaal voor de helft gevuld is. Bij een grotere hoeveelheid daalt de temperatuur in de pan, waardoor het vlees niet snel genoeg bruin zal worden. Leg de gebakken stukjes vlees in de ovenschaal onder de folie. Zo droogt het niet uit en blijft het op temperatuur.

Verwarm de overgebleven marinade in een klein pannetje op en serveer dit ten slotte als dipsaus voor de stukjes saté.

Nou Oma: ik denk dat we heel wat mensen blij hebben gemaakt!

Sla

Sla wordt nu veelal rauw gegeten, maar in de Romeinse tijd werd sla nog gekookt omdat hij nog niet mals genoeg was. Het woord is afgeleid van 'sal', dat zout betekent. Salade betekent dus: zout gerecht.

Sla is het lekkerssst wanneer het frisse en stevige van de sla (eigenlijk geldt dat voor iedere soort sla) gecombineerd wordt met iets smeuïgst, smaakvols.

Gooi daarom vooral alles wat jij lekker en gezond vindt in de slabak, maar voeg er dan vooral een gekookt ei, een avocado of snippers gerookte zalm aan toe om het smeuïg te maken. Wanneer je ei toevoegt, is een dressing met maggi en kerrie echt een aanrader.

Het nadeel van een slalade als hoofdgerecht is dat je 2 uur later al weer uitgehongerd met mijn kop in de ijskast hang. Vandaar hier een tip voor een salade waarmee je niet halverwege de avond het loodje legt.
Ik heb dit gerecht ooit bedacht toen ik in Groningen studeerde. We wilden op bloedhete zomeravonden wel een salade eten, maar, ik schaam me bijna als ik dit zeg, we hadden wel een goede bodem nodig voor de avond die komen ging! 

Marineer kleine stukjes kip in de ketjap en laat dit even staan terwijl je de rest aan het voorbereiden bent.

Hak alles waar je zin in hebt en gooi het in de slabak, zoals: ijsbergsla, rucola, gewone sla, paprika, tomaat, bosui (rauw of even opgebakken), radijs, komkommer, courgette, taugé, alfalfa, artisjokharten, witte/ groene asperges, minimaiskolfjes, olijven, zongedroogde tomaat, gegrilde paprika, gebakken paddenstoelen enz.

Maak eiernoodels klaar zoals staat vermeld op de verpakking. Bak de kip in de koekenpan totdat het gaar is.

Voeg de kip, de noodels en 3 eetlepels sesamzaadjes toe aan de rijk gevulde sla en klaar ben je!

Voor een passende dressing: zie het recept onder ‘mosterd’. En om het helemaal af te maken: maak zelf coutons. Kijk voor het recept bij: 'kliekjes'.

Pompoen

De traditie voor het uithollen van een pompoen tijdens Halloween stamt uit Ierland. Op een avond kwam de smid Jack de duivel tegen die hem naar de hel wilde meenemen. Jack was de duivel te snel af, maar later gooiden zij het op een akkoordje: Jack liet de duivel vrij op voorwaarde dat Jack nooit naar de hel zou gaan. Toen Jack jaren later stierf mocht hij door zijn slechte leven niet naar de hemel, maar de duivel liet hem ook niet binnen in de hel wegens de gedane belofte. Jack vertrok en de duivel gooide Jack nog wel een gloeiend kooltje na. Jack stak het kooltje in een knol die hij aan het eten was en kreeg op die manier een lantaarn om zijn weg mee te verlichten.

Dit valt me zwaar. Een keuze maken voor het lekkerssste gerecht met de pompoen. Er zijn er eigenlijk 2. Namelijk de pompoensoep en de pompoenovenschotel. Zal ik ze dan toch maar allebei verklappen? Dan is aan jou de keuze..

• Soep

Schil de pompoen (ieder soort is mogelijk) en snijdt hem in grove stukken. Ok, niet de allerleukste taak dat geef ik toe. Je kunt de schil er ook aanlaten, hij is niet oneetbaar. Maar toch komt het de smaak ten goede als de schil verwijdert. (als je het schillen echt een drama vindt, kun je de pompoen ook eerst in 4 grote stukken heel kort koken, dan is de schil al een beetje losgelaten)

Fruit in 1 deel olie en 1 deel roomboter een ui samen met wat knoflook op hoog vuur. Als dit glazig is voeg je de stukken pompoen toe. Roer dit even om, blus het af met een groot glas water waarin bouillonblokjes zijn opgelost .(2 blokjes voor een gemiddelde pompoen) Voeg daarna 2 cm fijngesneden verse gember (tip: je kunt de gember heel handig fijn maken met een rasp), een flinke schep komijnpoeder en een theelepel gemalen chili toe en zet het vuur laag. Laat dit zo’n 20 minuten doorkoken. Check even een gemiddeld stukje pompoen en als dat gaar is, is de soep klaar! Voeg een behoorlijke hand verse koriander toe en wat druppels citroensap en haal de staafmixer er door heen.

Met deze soep kun je eindeloos variëren. Heb je nog wortels of tomaat in huis: prima combi! Voeg dat dus toe voordat je het vuur laag zet. Wil je een maaltijdsoep? Voeg dan kikkererwten toe.

• Ovenschotel

Zoals ik hierboven al heb uitgelegd, zou ik je het schillen van de pompoen graag willen besparen, maar het is gewoon veel lekkerder zonder schil. Schil dus met die gedachte de hele pompoen, snijdt hem in grove stukken en doe ze in een ruime ovenschaal.

Snij een paar verse tomaten, 1 courgette en doe die, samen met een blik gepelde tomaten bij de pompoen in de schaal. De tomaat uit het blik doe je erbij voor de extra vocht waar de pompoen goed in kan garen. Daarom doe je er ook een half kopje kokend water waarin 2 blokjes bouillon in is opgelost toe.

Net zoals in de soep gaan in de ovenschotel de volgende kruiden: +/- 3 cm verse fijngemalen gember, een beetje kaneel en 2 tl komijnpoeder. Voeg ten slotte een blik kikkererwten toe en roer alles even goed doorelkaar. Bedek de schaal met aluminiumfolie, zet hem in de oven en laat dit staan tot de pompoen gaar is: zo’n 20 – 30 minuten. Voor het opdienen verse koriander en citroen erbij en klaar!

Variaties: ui, prei, knoflook zijn er natuurlijk heerlijk in. Ook aubergine is heerlijk, alleen die moet om volledig gaar te zijn, vaak langer verhit worden. Kook die anders dus even voor.

Ook een goede scheut rode wijn is heerlijk!

Keukenkastje

Ik realiseer me dat wanneer ik tips geef over hoe en wat te koken, ik niet moet vergeten om niet aan de basis voorbij te gaan: het keukenkastje! De bakermat van de keuken. (ja, samen met de ijskast..)

Mijn kookfilosofie is dat het vooral simpel, lekker en voedzaam moet zijn. Dan hoor ik wel eens dat mensen in blinde paniek raken wanneer ze in een recept zien staan dat er een blaadje laurier moet worden toegevoegd of dat een snufje komijn het gerecht helemaal af maakt.

Als je niet zo’n kok bent, begrijp ik dat. Maar geloof me: kruiden maken het gerecht! Juist een simpel en voedzaam gerecht, wordt lekker door een kruid.

En daarnaast dient een beetje keukenkast voorzien te zijn van een aantal producten, die je in geval van nood een heel eind op weg kunnen helpen.

Daarom wil ik iedereen hierbij een dringend verzoek doen: snel je naar de supermarkt en sla onderstaande producten in.

Keukenmustjes:

• Ui
• Knoflook
• Zout
• Peper
• Olijfolie
• Azijn: balsamico & en wijn
• Maggi: blokjes en flesje
• Ketjap
• Sojasaus
• Chilisaus
• Mayonaise
• Ketchup
• Mosterd
• Wasabi
• Citroensap
• Roomboter
• Thaise/ Indiase currypasta
• Sambal   
• Harde Italiaanse kaas (Grana Padano, Parmigiano Reggiano of Pecorino)
• Kruiden: zout, peper, chilipoeder, gemberpoeder, komijnpoeder, laurierbladeren,           kerriepoeder, kaneel, tijm, rozemarijn.
• Koolhydraten: rijst, pasta, couscous (of bulgur), mais-/ rijstnoedels.
• Bloem
• Paneermeel
• In blik: gepelde tomaten, tomatenpuree, artisjokharten, linzen, kikkererwten, mais.
• In pot: olijven, zongedroogde tomaten, gegrilde paprika’s, bouillon
• Minimaal 1 fles witte en rode wijn (Niet dat ik wijn in mijn keukenkastje heb liggen, maar dat het een must is, staat buiten kijf. Daarom noem ik het toch nog maar even..)

Kip

De kip is de meest voorkomende vogelsoort ter wereld. Met 52 miljard kippen zijn er bijna negen kippen voor elke mens.

Zelf eet ik sinds ruim een jaar geen vlees meer, maar toen ik nog vlees en dus kip at, vond ik kip in Nederland vaak heel droog. Ik weet niet of dit aan de kippen of aan de bereiders ligt, maar wanneer je in Azië bent, zul je merken dat kip daar veel malser is. Vandaar ook een Aziatisch recept voor de allerlekkerssste kip.

Koop altijd biologische kip en laat je niet afleiden door een term als ‘vrije uitloop’. Dit suggereert dat de kip bewegingsvrijheid heeft gehad, maar als je weet dat dit een oppervlak ter grootte van een A4 per kip is, zul je begrijpen dat deze term eerder een marketingtool is dan een garantie voor dierenwelzijn.

Meng kleine stukjes kip in een kom met honing, vissaus en peper (geen zout ivm de vissaus die erg zout is).

Gooi bosui, knoflook en djeroek poeroetbladeren (dat zijn citrusbladeren, te koop in de toko of te vervangen door limoensap en rasp) met eventueel een beetje water in een blender. Wanneer het een egale massa is, kan het bij de kip gegoten worden. Laat het mengsel goed in de kip trekken. (+/- 2 uur)

Grill of bak de kip en serveer met witte rijst, limoen en eventueel munt.

Ei

Wil je weten wat voor ei je in handen hebt? Let dan op de code op de schaal. 
Bijvoorbeeld: 0 – NL – 9024501. Het eerste cijfer staat voor de ‘huisvesting’ van de kip: 0 = biologisch ei, 1 = vrije uitloop ei, 2 = scharrel ei, 3 = kook ei. De letters staan voor land van afkomst en de 2e reeks nummers geeft aan van welke boerderij het ei komt. 
Oftewel: je koopt alleen maar 0-eieren!

Natuurlijk zijn er honderden mogelijkheden met eieren. Maar hier bereid ik een ei op een manier die voor mij jaren terug gaat, maar die voor velen onbekend is. En dat is zonde, want op deze manier is ei echt het lekkerssst!

Er gaat een kleine anekdote aan vooraf. Mijn vader vroeg mij iedere zondag steevast of ik een ei in een ‘kopje’ of in een ‘dopje’ wilde hebben. Net zo steevast begreep in het verschil niet en was het dus iedere keer weer een hele verrassing wat ik voorgeschoteld zou krijgen. Logischerwijs is een ei in een ‘dopje’ niets meer dan een gekookt ei in een eierdopje. Maar wat een ei in een ‘kopje’ is, zie je hieronder.

Kook een ei bijna hard. Pel het ei en doe hem in een glas/ kopje.

Voeg hierna het volgende toe: peper, zout, klein klontje roomboter, scheutje melk, kerrie, maggi en een beetje mosterd. Prak het geheel en er staat werkelijk een heerlijk eiergoedje voor je neus: een ei in een ‘kopje’!

Artisjok

In Nederland valt de oogst van de artisjok in de maanden augustus en september. De artisjokplant wordt ook wel een distel genoemd: klinkt niet echt smakelijk.

Hoewel de artisjok bijna het allerlekkerssst is in zijn eenvoud: gekookt met een eenvoudige dip om de blaadjes mee af te eten met als hoogtepunt het hart, realiseer ik me dat ik er zo makkelijk niet mee weg kom.

Het is niet altijd artisjoktijd, dus daarom opper ik twee mogelijkheden waarop artisjok het lekkerssst te bereiden zijn.

• Vers

Koop mooie volle artisjokken, knip eventuele bruine puntjes van de bladeren weg en snijd de stronk zo ver mogelijk weg. (vooral zo dat hij stabiel kan staan)

Kook de artisjokken goed gaar: in ruim kokend water ongeveer 3 kwartier, bij een gemiddelde grootte.

Nu komt er een precisiewerkje aan, maar geloof me het is het meer dan waard.

Zodra de gare artisjokken een beetje afgekoeld zijn is het de bedoeling dat je de binnenkant eruit haalt, dat wil zeggen: het gedeelte waar de blaadjes heel klein zijn tot aan de kern van de artisjok. Wees precies, want die haren zijn niet bepaald smakelijk.

Roer in een bakje verse zachte geitenkaas los met wat fijngesneden bieslook, zout en peper.

Vul alle artisjokken met ongeveer 3 eetlepels van deze kaasmix.

Zet de artisjokken in een voorverwarmde oven (+/- 200 graden) totdat ze goed warm zijn. Het gaat er alleen om dat de kaas goed warm wordt en gaat smelten, want de artisjokken zijn immers al gaar.

Sprenkel voor het opdienen op de kern wat citroensap als je er van houdt en genieten maar!

• Blik

Ok, ok, ik ben ook groot voorstander van vers eten, maar geloof me dit recept is toch wel een aanrader.

Gooi alle ingrediënten in een blender: artisjokharten, munt, dikke yoghurt (vol/ Bulgaars/ Grieks oid) peper, chili, zout, beetje citroensap en eventueel knoflook (bedenk vooraf even of je erna nog een belangrijke afspraak hebt?!?).

Blend alles tot een puree en je hebt een originele en supersimpele dip voor lekkere zoute naturelchips.

Tuinerwten

De tuinerwt, ook wel doperwt genoemd, is het grootste product van de Nederlandse conservenindustrie. Van de totale aanvoer wordt 85% door de conservenindustrie verwerkt.

Het lekkerssst dat je met tuinerwten kunt maken is tuinerwtensoep. Eigenlijk vanwege 3 redenen. Het is ongelooflijk lekker, het staat voor een habbekrats op tafel en er kan eindeloos mee gevarieerd worden.

Ik zeg het word ‘tuin’ er altijd voor omdat het woord erwtensoep direct snertassociaties oproep, waar mijn soepie echt niets van weg heeft.

De basis is heel simpel:

Na het fruiten van een ui worden de ingevroren tuinerwten even aangebakken. Blus het daarna af met een kopje kokend water waar bouillonblokjes (2 blokjes tegenover 1 zak tuinerwten) in opgelost zijn.

Aan de kook brengen en op laag vuur een paar minuten laten doorkoken. Zeker niet te lang, dan verliest het zijn mooie felgroene kleur.

Pureren en klaar ben je!

Als je niet van dikke soep houdt, kun je al naar gelang bouillon/ witte wijn/ water/ room toevoegen.

Variaties:

•         Vis: voeg net voor het pureren dille toe en net voor het opdienen gerookte zalmsnippers en een paar druppels citroen.
•        Cappuccino: Giet de soep in kopjes en rasp er oude Italiaanse kaas overheen. Klop wat slagroom op en besmeer het oppervlak van de soepkom met slagroom en strooi er een klein beetje kerrie overheen.
•        Kruiden: net voor het pureren kan er nog van alles toegevoegd worden wat de soep verrijkt. Zoals: mosterd, munt, wasabi. Oh ja en dan bedoel ik 1 van deze smaakversterkers, hè! Niet allemaal tegelijk!

Kikkererwten

Kikkererwten

Peulvruchten bezaten in de tijd van de Romeinen een bijzondere, heilige, status. Zo vernoemde de beroemde Romeinse familie Cicero zich naar de kikkererwt. (cicer) Maar deze bijnaam zou ook ontstaan kunnen zijn als bijnaam voor één van de voorouders van Marcus Tullius Cicero, die naar verluidt een wrat in de vorm van een kikkererwtje (cicer) op zijn neus had.

Van kikkererwten maak je houmous. Houmous is een Arabische kikkererwtengoedje, niet te verwarren met humus: het traag afbreekbare deel van organische stof in de aardbodem. Daar weet ik zo gauw geen aantrekkelijk recept mee te verzinnen. 

Houmous is momenteel razend populair. Ik kwam het zelfs in de meest doorgewinterde Amerikaanse diner op de kaart tegen. Gelukkig, want ook aan de andere kant van de plas kan ik niet zonder deze lekkerssste dipsaus!

Gooi in een blender de volgende ingrediënten: 1 blik kikkererwten, verse koriander, 3 eetlepels tahin (sesampasta. Verkrijgbaar in toko's of natuurvoedingwinkels), 1 eetlepel komijnpoeder, scheutje olijfolie, beetje citroensap, zout, peper en voor de liefhebber: eventueel knoflook en/ of eventueel rode peper.

Mixen en klaar!

Als dipsaus natuurlijk overheerlijk. Dipsuggesties: komkommer, wortel, pretzels of toastjes.

Maar daarnaast overheerlijk op brood: besmeer brood met houmous en beleg het daarna met surimi, gegrilde paprika, courgette en koriander. Yam.

En niet te vergeten: houmous vormt de basis voor falafel. Ook heel simpel om zelf te maken. Gebruik bovenstaand recept.  Je kunt voor het binden wat ei toevoegen, maar dit hoeft niet perse. Vorm er balletjes van en bak/ frituur deze. Yoghurtkomkommersausje erbij en klaar!

Mosterd

Vroeger werd er vaak mosterd ten tijde van de avondmaaltijd gegeten omdat mosterd de spijsvertering bevordert. Wanneer de mosterd na de maaltijd kwam, had het geen nut meer. Vandaar het gezegde.

Naast het feit dat mosterd bij heel veel gerechten een absolute must is (bij boerenkool of onder een ei/ kaas op brood), ben ik na veel wikken en wegen tot de conclusie gekomen dat er 1 manier is waarop mosterd het lekkerssst is.

Namelijk, in mijn sladressing. Ubersimpel, maar overheerlijk.

Giet 3 delen (olijf-) olie in een bakje.Voeg daar ongeveer evenveel Zaanse grove mosterd aan toe en roer dit tot het een mooie egale massa is. Voeg er vervolgens een klein beetje peper, zout en suiker aan toe. Giet er ten slotte 1 deel (balsamico-) azijn bij. De azijn moet als laatst toegevoegd worden, zodat de massa beter bindt. 
Vaak als je het even laat staan wordt het nog egaler. Het wordt door de relatief grote hoeveelheid mosterd een hele dikke dressing, waarop sommige mensen in het verleden nog wel eens verbaasd (soms zelfs geïrriteerd..) reageerden, maar geloof me dat is juist de kracht!

Gebruiksaanwijzing

Wanneer je mijn recepten gaat lezen, zullen je meerdere dingen opvallen: het zijn eenvoudige recepten, er staat niet al te duidelijk aangegeven hoeveel je van alles nodig hebt en wellicht ben je een van deze recepten al een keer eerder ergens tegen gekomen.

Voor bovenstaande zijn er de volgende verklaringen:

- Koken moet in mijn ogen vooral leuk blijven. Voor iedereen betekent dat iets anders, maar voor mij geldt dat ik niet veel blijer word als ik alles 3 uur moet marineren, iets 2 uur moet rijzen of 57 minuten op een oven moet wachten als ik honger heb.

- Er zijn veel kookvormen en technieken waarbij hoeveelheden uiterst nauw luisteren. Bij de recepten die ik hier heb samengesteld is dat niet zo. Dus gebruik je voorkeur en je gezonde verstand, dan kun je de maatbeker lekker in de kast laten staan. (scheelt weer afwas...)

- Deze samenstelling geeft op basis van ingrediënten weer wat je er voor lekkers je ermee kunt doen. Mijn inspiratie komt werkelijk van over de hele wereld: van een kookcursus in Thailand tot de Allerhande. Best of all worlds.

Idee Keetenstijd

Ik heb heel erg lang getwijfeld voordat ik deze blog begon.
Naar mijn mening maak je iets publiek wanneer je er trots op bent, wanneer je weet dat je er goed in bent en wanneer je ergens voor 100% achter staat. En ik moet bekennen dat nu ik dit typ, ik me nog steeds afvraag of ik er wel goed aan doe.

Want kan ik goed koken? Ik flans altijd maar wat in elkaar, waarna mijn gasten hun bord leeg eten en lovend zijn. Daar baseer ik vervolgens op dat ik me wel aardig red ik de keuken. Maar misschien is het wel pure beleefdheid van hen.

Nou, eigenlijk wel een geruststellende gedachte, want als iemand een recept van deze blog gaat maken en niet te eten vindt, dan komt dat dus doordat mijn vrienden achterbaks zijn! Dus dan moet je niet bij mij komen klagen, ok?

Ik begin deze blog dus niet omdat ik zo uitzonderlijk goed denk te kunnen koken, maar om een andere reden.
Ik ken zo veel mensen die een druk leven hebben en daardoor 's avonds laat thuis komen en geen zin hebben om achter het fornuis te gaan staan. Best begrijpelijk. Maar ik toch hoop met deze blog te kunnen laten zien dat binnen enkele minuten, zonder al te veel inspanning, de lekkerste en voedzaamste gerechten op tafel te toveren zijn.

Daarnaast wil ik jullie door middel van deze blog getuige laten zijn van de vele culinaire hersenspinsels, spijs-belevenissen en eet-ideeen die door mijn hoofd spoken.

Lees smakelijk!

Oorsprong

De oorsprong van mijn passie voor koken gaat behoorlijk wat jaartjes terug en legt ook een reisje binnen ’s lands grenzen af.

Het begon namelijk allemaal op Terschelling waar ik jaarlijks meerdere malen met de familie vertoefde in het huisje van mijn oma. Ik de keuken van dit pittoreske vakantiehuisje zaten tot mijn grote genoegen 2 ramen met ieder afzonderlijk een rolgordijntje. Het openen van dit gordijntje was de ideale opening van mijn eigen kookprogramma. Daarnaast had ik van het keukentrapje ontdekt dat het de perfecte hoogte had, zodat ik net met mijn gezicht de ‘kijkers’ recht in de ogen kon kijken.

Ik kon daar in die keuken uren mijn gang gaan, vooral ook omdat ik niet gestoord werd door een overbezorgde moeder. Mijn moedertje had met mij de volgende, pedagogisch verantwoorde, afspraak gemaakt: “Je mag alles maken, zolang je het maar zelf op eet.” Een venijnig regeltje.. Zeker wanneer je vol overtuiging de mensen thuis vertelt dat een extra snufje chilipoeder in de bak met melk en Nesquickpoeder een absolute aanrader is!

Nadat mijn gebeden om een eigen kookboek en een werkend fornuis werden verhoord, namen mijn kunsten al snel smaakvollere vormen aan. (op het koekjesdeeg waar ik met tomaat en kaas experimenteerde na dan..)

Op mijn 14^e loog ik dat ik 15 was zodat ik een restaurant als kokshulpje aan de slag kon. Al ver voor Sinterklaas was ik bezig met het uitdenken van een uitgebreid kerstmenu dat ik op mijn 16^e alleen op tafel toverde.

En mijn huisgenoten in het studentenhuis waar ik ging wonen hadden al snel in de smiezen dat er 1 iemand in de keuken de scepter zwaaide. Tot hun genoegen, hoop ik..