Tuesday, March 26, 2013

Maardpeer

Maart gold in de tijd van het oude Rome als de eerste maand van het jaar. De maand maart wordt ook wel de windmaand genoemd. Beide kenmerken hebben er alle schijn van dat we te maken hebben met de maand januari. Om over de voorspellingen van Helga van Leur maar te zwijgen. Maar ik vind het weinig origineel om mijn blog te besmeuren met negatieve prietpraat over de toestand buiten. Toets ‘weer’ in bij Google nieuws en je vindt niets anders dan ‘koudste maand’ en ‘kouderecord’. Om over het slechte weer waarin Cyprus zich bevindt maar te zwijgen.

Nee! Tijd voor iets positiefs. Want wat de maand januari ook met zich mee brengt is overheerlijke groente. Dus laten we nog in godsnaam nog even genieten van winterse kost. Voor je het weet giet je in de ploffende zon de zoveelste liter gazpacho achterover.

Aardpeer

De aardpeer wordt ook wel topinamboer, knolzonnebloem of Jeruzalemartisjok genoemd en ziet er uit als een mix tussen een aardappel en gember. Het smaakt echter naar geen van beiden; het heeft iets weg van artisjok. (linksonder op foto)


Geroosterde aardpeersoep
Voor 4 personen

Schil 1 kilo aardpeer met een dunschiller. Het schillen is best een klusje, maar als er in de kleine groefjes een beetje schil achterblijft, is dat ok. Snij alles in gelijke partjes en doe het samen met een ruime hoeveelheid olijfolie, versgemalen peperen zout in een ovenschaal. Rooster dit ruim een half uur in een oven van 200 graden tot het gaar is; even proeven dus.
Als het klaar is gooi je alles in een pan, zet je het op laag vuur en giet je er groentebouillon (van tablet) bij; maak de soep zo dik als je wil. Pureer met de staafmixer. Daarna voeg je 2 a 3 eetlepels gladde mosterd toe. Proef weer even of je hem lekker vindt, anders nog wat mosterd, peper en/ of zout.
Giet de soep in een kom en schenk er ten slotte nog een paar druppels goede balsamicoazijn over heen.
Jamm…

Of: aardpeerpuree
Kook voor 4 personen +/- 500 gram geschilde aardpeer per persoon gaar. Pureer met de staafmixer. Voeg versgemalen peper, zout en een halve reep witte chocolade toe. (jawel!) Roeren tot de chocola gesmolten is en klaar!

Tuesday, March 19, 2013

'Habemus Papam'

Voor de een klinkt deze mededeling als muziek in de oren, terwijl hij voor de ander klinkt als een snotverkouden persoon die 'appelmoes pangang' bestelt... Enerzijds weten vandaag ongeveer een miljoen mensen hun weg te vinden naar het Sint Pietersplein in Rome en aan de andere kant loopt er een behoorlijk setje lieden rond dat aan heel iets heel anders denkt bij de term ‘witte rook’.

Ik schaar mezelf bij die laatste groep. Op Sinterklaas na ben ik opgevoed zonder geloof en op mijn Christelijke middelbare school leerde ik hoeveel positiefs uit het geloof te halen viel: wekelijks een standaard spijbeluur in plaats van de godsdienstles. 
Toch is het zo dat mijn eerste herinnering aan het Rooms Katholieke geloof behoorlijk positief is. Toen ik klein was vond ik het namelijk zo ongelooflijk lekker klinken. Zeg het maar eens 3 keer achter elkaar. En dan vooral het eerste deel: Rooms, Rooms, Rooms… Heerlijk toch?
Er zijn naar mijn mening weinig woorden waarvan de connotatie zo goed overeenkomt met de betekenis: vol, zacht en royaal.
Daarom hier een klassiekertje van me. Een ubersimpel recept dat met room vol, zacht en royaal wordt: doperwtencappuccino.

Voorgerecht voor 4 personen
Los een blokje groentebouillon op in kokend water.
Fruit een gesnipperde ui in een grote klont roomboter. Zodra de ui glazig is voeg je de inhoud van een zak ingevroren dop-/ tuinerwten toe.  Roer dit om op hoog vuur, blus af met een scheut witte wijn en voeg dan een halve liter bouillon toe. Op zacht vuur laat je dit 10 minuten doorkoken. Niet te lang doorkoken, want dan verliest de soep die mooie knalgroene kleur. Haal de staafmixer door de soep, voeg naar smaak peper, zout en een beetje mosterd toe en als je de soep dunner wilt hebben, nog wat bouillon.
De soep is klaar, nu volgt de finishing touch. Klop slagroom lobbig. (ook zo’n gezellig woord) Lepel wat soep in een glas. Rasp er dan wat kaas over heen die je nog hebt liggen, het liefst Parmezaanse kaas. Schep er een genereuze hoeveelheid room op en bestrooi het ten slotte een beetje kerrie.

Klaar! Nu PAUSe…

Wednesday, March 6, 2013

Imago. Je amigo?

Harlem shake en paardenvlees of Michael Boogerd en Diane 35...
De ene dag ben je hip, modern, trending toppic en het andere moment ben je niets meer waard dan falderappes.
Het kan verkeren.
Zo is het de schorseneer ook vergaan. Voor de Tweede Wereldoorlog was het nog een populair gewas, maar door de vermeende bewerkelijkheid verworden tot keukenmeidenverdriet, huisvrouwenleed of armeluisasperge.
De schorseneer is een wortel die, voor hij gegeten kan worden, eerst flink geschrobd en geschiklt moet worden waarbij een soort wit, plekkerig melksap vrij komt. Dit klinkt natuurlijk niet bijster aantrekkelijk, maar absoluut geen reden om dit zusje van de asperge een deuk in haar imago te bezorgen.
Omdat asperges alleen in de lente op het menu staan, bieden schorseneren met snippers achterham, gekookte aardappels en een botersaus je de kans om je in de winter je op je paasbest te voelen.
Maar uiteraard zijn er nog veel meer kostelijke schorseneerrecepten. Neem nou schorseneren-komijn-soep.
Voor 4 personen
Spoel +/- 750 gram schorseneren schoon en schil ze met een dunschiller. Geschild en in stukjes leg je ze in een bak met water en een druppel azijn tegen verkleuren.
Schil ook 2 kruimige aardappellen en hak deze samen met het wit van 1 prei fijn. Pak een braadpan en bak hierin in 50 gram roomboter de prei op middelhoog vuur. Voeg erna de uitgelekte blokjes schorseneer en de aardappel toe. Schep even om, voeg een scheut witte wijn en ruime scheut groentenbouillon (van tablet) toe. Zet het vuur laag. Na 25 minuten doorkoken pureer je de soep. Voeg groentebouillon toe tot de gewenste dikte.
Ten slotte meng je er ongeveer 150 gram geraspte komijnekaas doorheen. Even op smaak brengen met vesgemalen zout en peper, beetje gehakte peterselie erover: klaar!