Een hartig woordje

Volgens een trendrapport van Tempo-Team moeten we de komende jaren rekening blijven houden met een hoog werkloosheidscijfer. Als ik daar mijn gedachten over laat gaan, bekruipt mij een benauwd gevoel. Waar gaan we banen voor al die inactieve mensen vandaan toveren? De robot staat immers ook al met 1 been op de drempel van de arbeidsmarkt..

Uitgeverij van Dale neemt een dosis bezorgdheid bij me weg als ik lees dat zij het brood op de plank van mensen als Ton de Boon verzorgen. Ton is, fulltime, woordwatcher en daarmee belast met de beduidende taak de woordvanhetjaarverkiezing(is dat woord al opgenomen in het woordenboek?) uit de grond te stampen. Zolang het voor het bedrijfsleven lonend blijft om met dit soort dienstbetrekkingen op de proppen te komen, valt de dreiging van de arbeidsschaarste nog wel te overzien.

Zolang binnen de Nederlandse samenleving een woordvanhetjaarverkiezingde waan van de dag beheerst, vallen onze nationale kopzorgen ook wel mee trouwens. Want wat is eigenlijk het nut van deze verkiezing? Ik kan nou niet zeggen dat mijn leven er anders is gaan uitzien sinds ik in de dikke van Dale de juiste spelling van woorden als Mabelgate, zeilmeisje, bokitoproof en daggerenkan vinden.

Een van de woorden die dit jaar in de race zijn, is socialbesitas, wat zoveel betekent als ‘een social media verslaving’. Eigenlijk begrijp ik dit woord niet zo goed. Door -besitaskrijgt dit officieuze woord een negatieve en ongezonde connotatie, maar ik ben van mening dat het tegendeel waar zou kunnen zijn. Want hoe vaak brengt Facebook, Twitter, Pinterest en Instagram jou niet op de hoogte van de exquise, culinaire creaties van jouw ‘vrienden’? Iedereen met een beetje een representatieve online vriendengroep wordt door middel van een kiekje van een justhomemade granolabar, überverse superfoodsmoothie en megahippe nonfatnondiary latte macchiato geïnformeerd over de laatste o-zo-gezonde eettrends. Dus hoezo ongezond?

Zodoende, Ton, als we je dan toch van de straat moeten houden, pleit ik ervoor dat je wat overuren opneemt om hier een woord voor te verzinnen. Daar krijg je dan weer opslag voor die je in onze economie kunt pompen, wat de werkloosheid uiteindelijk weer uit t slop trekt. Easydoesit.

Hier, weer,  een via de digitale snelweg verkregen gezond recept.

Althans.. gezonder dan het traditionele recept. Chips. Niet van aardappel, maar van aardpeer. Mèt zwarte olijven hazelnoottapenade.

Schrob de aardperen schoon onder de kraan met een schuursponsje. Er mag wel een beetje schil aan blijven zitten. Met een kaasschaaf maak je plakjes.

Verwarm in een wok een laag olie van 3-4 cm tot het goed heet is. Check dit door er een klein stukje aardpeer in te dopen. Begint het te borrelen? Dan is het heet! Bak kleine porties aardpeer tot ze middenbruin zijn. Laat ze uitlekken op wc-papier en bestrooi met zout en als je het lekker vindt wat cayennepeper.

Meng in een keukenmachine de olijven, koriander, hazelnoten, kappertjes, 4 el olijfolie met een beetje versgemalen peper tot tapenade.

Bloemetjes en bites

Het spreekuur van dokter Corrie is in het geding. Www.stopdoktercorrie.nl is een serieuze, drukbezochte website en eergister is op het binnenhof een petitie met 8.000 handtekeningen aangeboden, tegen de expliciete en geestige seksuele voorlichtingsdokter van het SchoolTV Weekjournaal.

De initiatiefneemster van de protestactie, Yvonne Koopman, vindt seksuele voorlichting een taak voor ouders.

Ik weet niet hoe het er vroeger bij Yvonne thuis aan toe ging, maar ik kan de gevallen uit mijn omgeving waar een goed getimed bloemenbijenrelaas bij de opvoeding zat inbegrepen op geen hand tellen.

Het woord condoom zou volgens die 8.000, voornamelijk gereformeerde, ouders niet in de mond (ja, ‘in de mond’. Dat gebeurt ook soms, maar dat behandelen we in het volgend spreekuur…) genomen worden, omdat kinderen zich met andere zaken bezig zouden moeten houden. Daarnaast zou het tongen met een skelet ook compleet in het verkeerde keelgat (..) geschoten zijn.

Dat doet me denken aan mijn ontbrekende voorlichting. Mijn minibrein kreeg daardoor de vrije loop, waar de volgende zelf vormgegeven analyse uit voortvloeide: de voortplanting van de mens speelt zich af in de mond.

Ik leg uit: iedere avond als mijn vader terugkwam van zijn werk, gaf hij mijn moeder een zoen op haar mond. Dat is de enige affectie tussen die 2 waarmee ik geconfronteerd werd, dus voor mij was de voortplantingskwestie zo helder als wat: het zaadje lag op papa’s tong, terwijl mama’s eitje welwillend in haar mondholte ronddoolde. 1 zoen en de zaak was beklonken: appeltje EITJE zou ik bijna willen zeggen.

Mijns inziens moet iedereen vrij gelaten worden in zijn overtuiging, op welk vlak ook, maar als ik de berichten over de protestactie lees kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat de kornuiten van de ChristenUnie niet helemaal van deze wereld zijn. Vroeg of laat zullen op het schoolplein ook de Christelijke oortjes besmeurd raken met verderfelijke prietpraat. Dokter Corrie zorgt ervoor dat elk kind er op tijd mee geconfronteerd wordt. Vruchtbare educatie als je het mij vraagt.

Over vruchtbaar gesproken: onderzoekers van de Harvard University concludeerden onlangs dat wortelen de vruchtbaarheid van mannen verbeteren.[1] 200 jonge mannen werden gevraagd een dieet te volgen met verschillende soorten groenten en fruit en daaruit bleek dat geel en oranje voedsel goed is voor de kwaliteit van sperma. Kijk, dat is nog eens wetenswaardige info. Misschien moet Corrie een rubriekje krijgen aan het eind van het NOS Achtuurjourmaal, nèt na Gerrit. Die believers zullen er geen last van hebben; die hebben toch geen tv.

Hoog tijd voor een oranje bite: wortel-, pompoen-, zoete aardappel-frittata

Verwarm de oven voor op 190 graden. Hak de wortel, pompoen en zoete aardappel (geschrobd, met schil) in kleine stukjes. Verdeel de stukjes over een bakplaat, verdeel er 2 el olijfolie, 1 el azijn, de rasp van 1 sinaasappel, beetje peper & zout en de geperste knoflook overheen. Even husselen en goed verspreiden over de plaat. Rooster dit mengsel, onder regelmatig omscheppen,  20 minuten tot het gaar is. Erna kun je het nog even, +/- 10 minuten, onder de grill laten staan voor extra smaak.

Ondertussen klop je de eieren los met versgemalen peper, 1 tl kerrie, als je het lekker vindt een snufje chilipeper, de fijngeknipte verse basilicum en een paar druppels biologische maggi. Als het goed gemengd is, voeg je de kaas toe.

Over de bodem van een ingevette, ovenbestendige pan of platte ovenschotel verdeel je het oranje groentemengsel, waar je het eimengsel overheen giet.

Bak de frittata af in 13-15 minuten tot hij helemaal opgestijfd is. Serveer hem zo uit de pan of op een plank. Een frisse rucola- of spinaziesalade is er heerlijk bij!

---

[1] http://www.nu.nl/gezondheid/3616506/wortelen-verbeteren-kwaliteit-sperma.html

Hype, hype.. hoera!

Groots nieuws: 3FM-dj’s Beelen, Veenstra en Ekdom bewonen dit jaar het Glazen Huis, er is een nieuw wereldrecord Domino Day gevestigd èn vandaag doen zeshonderd rechercheurs en dertig officieren van justitie invallen om de vastgoedfraude bloot te leggen.

Althans; in respectievelijk 2012, 2009 en 2007 was dit hot news. Grappig om te beseffen dat iets op het ene moment je aandacht trekt, terwijl hetzelfde bericht je op een ander moment compleet koud laat. Maar ook logisch: iets met collectief belang dat tot dusver niet in de publieke aandacht is beland, wordt nieuws en eenmaal bekend, raakt onbemind.

Iets dat minder voor de hand liggend is, is een ‘hype’. Op zondagochtend aten mijn zusje en ik al Villa Achterwerk kijkend een zak Crispy Cheese onion chips leeg om de onze Flippo-collectie aan te kunnen vullen. Toen ik studeerde beweerde ik, wijde pijpenbroeken dragende, bij hoog en laag dat ik nooit van mijn leven m’n broekspijpen ìn mijn laarzen zou gaan dragen. En de jaloezie jegens mijn grote broer en zus ten aanzien van hun splinternieuwe Swatch horloge was ongekend. Nu kan ik me die emoties iets minder goed voorstellen en denk ik dus dat we te maken hebben met verschijnselen die door bovenmatige aandacht tijdelijk belangrijker leken dan ze in werkelijkheid waren. De definitie van het woord ‘hype’ dus.

Op het gebied van eten zijn er ook tal van hypes waarneembaar. Als je een beetje een innovator bent heb je de cronut al achter de kiezen, kun jij je mening al vormen over glow-in-the-dark-roomijs en zitten de kilo’s na het volgen van het Paleo-regime er al weer aan.

Ik vraag me af of we met de ophef over granen, nieuws of een hype te pakken hebben. “Te veel dikmakende koolhydraten, zwaar te verteren gluten, door bewerking minder voedzaam…” Zal de mens over een aantal jaar dit grassige goedje dat onze voorvaderen in de prehistorie al sterkten voor de jacht van het menu geschrapt hebben?

Een doodzonde als je het mij vraagt. Er valt namelijk veel te veel gevarieerds en lekkers mee te maken.

Zoals: Parelgerstrisotto met pompoen, salie en manchego

Parelgerst is een graansoort, die weinig gluten bevat en volgens de Chinese geneeskunde zelfs een geneeskrachtige werking heeft. Bind me er niet op vast: wellicht wordt dit product gehyped..

Week de gerst zoals staat vermeld op de verpakking.

Los 1 tablet groentebouillon op in 7 dl kokend water in een apart schaaltje.

Verwijder met een dunschiller de schil van de pompoen, hak hem in stukken, verwijder de pitten en gooi de stukken op een bakplaat. Leg hier de in plakjes gesneden tenen knoflook bij en giet er olijfolie overheen zodat alles bedekt is. Daarna 2 el azijn een klein beetje zout & peper. Rooster dit +/- 30 minuten tot het zacht is, in een oven van 180 graden. Schep de pompoen af en toe om.

Snipper de ui en bak dit in olijfolie op middelhoog vuur in een ruime braadpan tot het glazig is. Zet het vuur hoog en voeg de gerst en 5 versnipperde takjes salie toe. Roer dit ca 2 minuten om. Zodra het droog wordt giet je de groentebouillon erbij. Laat dit op middelhoog vuur pruttelen tot het vocht bijna helemaal verdampt en de gerst beetgaar is. Voeg indien nodig meer vocht (water of een scheut witte wijn) toe; je kunt het zo vochtig houden als je zelf lekker vindt.

Ten slotte roer je de stukken pompoen, een flinke klont roomboter, de geraspte manchego, rasp van 1 citroen en naar smaak zout & peper erdoorheen.

Bij het opdienen rasp je er nog wat kaas en gooi je de pompoenpitten eroverheen.

Ps op het gebied van pompoen vond ik ook nog een hysterisch Amerikaans fenomeen waarvan ik hoop dat het een hype is: pumpkinspice M&M’s…

Wat van fair komt..

Is goed?

Een paar dagen geleden trof ik mijn zusje met het schaamrood en vegen gesmolten chocola op haar kaken aan op de bank voor de tv. In een vlaag van verstandsverbijstering had ze een heel pak bokkenpootjes verslonden. Haar discipline die normaal uit bergen groente, ongebrande noten en superfood bestaat was ze plots uit het oog verloren. “Tja, oops… Maar het maakt niet uit hoor; want op de verpakking staat dat ze biologisch zijn.”

Nou zou ik mijn eigen bloed nooit en dus ook niet middels dit platform publiekelijk afvallen, maar dit klinkt toch op zijn vriendelijkst gezegd enigszins stupide..

Maar dit legt wel een aardig fenomeen bloot: de misverstanden omtrent keurmerken.

Volgens een onderzoek[1], weliswaar uit 2011, van researchconsultancybureau Marketresponse weet maar liefst 75% van de Nederlanders niet waar de verschillende keurmerken op voedingsmiddelen voor staan en meer dan de helft vindt dat er te veel keurmerken zijn.

Het gaat zelfs zo ver dat op de website www.geenkeurmerk.nl de consument wordt geïnstrueerd welk controletraject langs te lopen teneinde een keurmerk, in dit geval voor webwinkels, eens even stevig aan de tand te voelen... Tja, dan schiet het toch een beetje zijn doel voorbij?

Maar er zijn ook andere geluiden. Uit een onderzoek van dit jaar[2]van datzelfde bureau is gebleken dat een derde van de Nederlandse consumenten meer vertrouwen heeft in een product mèt een keurmerk, dan zonder. Beter iets dan niets, zeg maar. De boodschap aan keurmerkeigenaren (?) lijkt mij duidelijk: zorg dat uw boodschap ook duidelijk is. Het keurmerk dat volgens het onderzoek als meest betrouwbaar uit de bus komt is Max Havelaar (60%).

Afgelopen zaterdag heb ik een foodblog-evenement bijgewoond dat in het teken stond van Fairtrade en daardoor weet ik nu waar het Max Havelaar keurmerk voor staat.

Ik heb niet de illusie dat er bij iedereen meteen een belletje gaat rinkelen als je het over Max, Eduard of Multatuli hebt, maar hopelijk weet menigeen wel dat Max Havelaar het onafhankelijke keurmerk van Fairtrade is en dat je met de aankoop van een Max Havelaar-product niet alleen jezelf maar ook degene die ervoor heeft gezorgd dat het bij jou terecht komt, blij maakt. De producten die dit keurmerk dragen zijn namelijk geproduceerd en verhandeld onder eerlijke voorwaarden om zo een positieve bijdrage te leveren aan de bestrijding van armoede.

Valt die betrouwbaarheid te betwisten? Altijd. Maar wat is je alternatief?

Dat de toestanden in, onder andere, de koffie-, bananen-, en katoenindustrie erbarmelijk zijn, is een feit. Bij Albert Heijn kost een plak Fairtrade biologische chocola, à 100 gram, om precies te zijn 20 eurocent meer dan de AH Delicata reep ‘puur’. Het getuigt dan toch wel van een bad traid als je dan niet kiest voor Fairtrade.

Ik zou mijn zusje hierbij dan ook het volgende willen adviseren: mocht je verstand nogmaals in verbijstering raken; vrees niet. Werk een pak biologische & FAIRTRADE bokkenpootjes naar binnen en jij kunt het schaamrood met een gerust hart achterwege laten.

Hierbij een recept van een ontbijt waarmee je jouw maag en de boer aan de andere kant van de plas gelukkig maakt.

Fairtrade cruesli met geroosterde quinoa, noten, dadel en kokos.

Doe de quinoa droog in een pannetje en zet op laag vuur. Terwijl je het geregeld omschudt laat je het bruin roosteren/ poffen. Zodra het donker is haal je het van het vuur.

Snij de dadels in kleine stukjes.

Doe alle ingrediënten zonder de kokosolie, dadelsiroop, citroen en vanille in een grote kom en schep alles goed om. Snij het vanillestokje langs de lengte open en rasp met een mes de inhoud eruit. Voeg dit, en de rasp van de citroen aan de kom toe.

Meng in een apart kommetje de olie met siroop tot een egaal mengsel. Voeg dit ten slotte aan de kom toe en roer het nogmaals goed om. Het is nu een plakkerige massa. Verdeel dit over een met bakpapier beklede bakplaat. Rooster dit in de oven op 180 graden ongeveer 25 minuten tot het goudbruin is. Schep halverwege nog even om.

Na het afkoelen is het ready to eat. Met yoghurt, melk of droog uit de hand als snack is het… Delicious.!

---

[1] http://www.marketresponse.nl/nieuws/persberichten/keurmerken-voedingsmiddelen-slaan-de-plank-mis/

[2] http://www.marketresponse.nl/nieuws/persberichten/duurzaamheidkompas-consument-heeft-minder-vertrouwen-in-voedsel/